Francuski utwór

Dodam jeszcze przy sposobności, że omawiany tutaj utwór francuskiego poety odbił się również w „oryginalnej" twórczości wołyńskiego wieszcza, stając się inspiracją jego sentymentalnego wiersza Żebrak, który powstał około roku 1846 i został skierowany pod adresem księżniczki Marii Sanguszkówny (tekst tego wiersza można znaleźć w książce Józefa Dunin-Karwickiego Z moich wspomnień: Wstęp, Warszawa 1903, s. 92—93). Otóż dwie pierwsze zwrotki Żebraka stanowią wierną parafrazę dziesiątej i dwunastej zwrotki wiersza Pour les pauvres. Reszta wiersza jest ckliwym panegirykiem na cześć adresatki, obdarzonej pięknym głosem, który Konopacki przyrównał z galanterią do głosu — anioła. Najbardziej charakterystyczne jest wszakże samo zakończenie utworu, jeszcze raz potwierdzające prawdziwe poglądy i uczucia autora: jego wyniosłego lekceważenia w stosunku do „prostego" ludu oraz uniżoności w stosunku do przedstawicieli rodu „dawnego". Wiersz Konopackiego — jak pisze Dunin-Karwicki — „był wtedy, i długo potem, bardzo popularny w całym kraju".